O historii tanga - argentyńskiego
Historia tanga argentyńskiego sięga końca dziewiętnastego wieku. W tych czasach taniec do stolicy Argentyny - Buenos Aires przywieźli ze sobą tak zwani compadres, czyli przesiedleni gauczos. Nocami, po pracy, szukali wytchnienia w barach i domach publicznych. W czasie rozrywki towarzyszyły im kurtyzany i imprezy z barów zaczęły przenosić się do domów publicznych. W późniejszych latach najlepszych tancerzy zapraszano do bardziej prestiżowych lokali, jednak elita Buenos Aires przeklęła taniec, uznając go za zdrożny. Dopiero popularność tanga w Europie i w Ameryce spowodowała w latach dwudziestych "powrót" tanga do Buenos Aires i jego popularność. Od tego momentu droga do rozkwitu tanga otworzyła się. Powstała wielka ilość zespołów, kompozytorzy zaczęli tworzyć tańczone do dziś przeboje, parkiety zaroiły się tangueros. Symbole tanga stał się bandeon - importowany z Niemiec podobny do akordeonu instrument. Ogromną funkcję w historii tanga odegrali imigranci ze starego kontynentu. W melodii tanga nietrudno zauważyć naleciałości habanery, polki, walca i innych tańców rodem z Europy. Nieodłączna nostalgia za porzuconym domem przekładała się na muzykę - znacznie więcej płaczliwą i marzycielską w porównaniu do wcześniejszych utworów. Spowodowało to ogromne zróżnicowanie tanga - mamy w nim tak pogodną milongę Canaro, jak i smutne, nostalgiczne tanga di Sarliego.
Adres www: http://187.221.151.133
